Patersven: Eens een gezellige familiecamping.

Ingang Bungalowpark Patersven - Wernhout

(Foto: Kees Wittenbols – augustus 2007)

De meeste Bredanaars zullen ongetwijfeld deze camping nog wel kennen. Vooral in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw was dit een verblijf voor velen, alwaar het goed vertoeven was. Een camping uitstekend geschikt voor kinderen, want er was vanalles aanwezig. Zoals speeltuin, een prachtig zwembad, een gezellige kantine, waar regelmatig wat te doen was en er was een grote ven, alwaar je met een rubberbootje aangenaam kon spelevaren. Voor iemand die het nog niet wist: Patersven ligt aan de oude weg van Breda naar Antwerpen en dan ter hoogte van de grens met België. Een nadeel was er destijds wel aanwezig. In die tijd, toen de nieuwe weg naar Antwerpen er nog niet was, ging al het verkeer nog langs deze oude weg en je hoorde dan ook de hele dag en nacht, vooral de vrachtwagens, er langs rijden. Dat niet alleen, maar ter plaatse van de grensovergang was er juist extra herrie, in verband met de grote concentratie aan vrachtwagens die zich bij de douane moesten melden. Doch, veel later werd dit probleem opgelost door die nieuwe weg en werd het een heel stuk rustiger. Ook ik heb er een ‘blauwe’ maandag met mijn tent gestaan, temidden van een groot aantal andere familieleden. Nou ben ik niet een echte kampeerder, dus was mijn verblijf maar van korte duur. Maar toch vele malen kwam ik er op visite bij de anderen die daar stonden. Ook vele bekenden uit Breda kwam ik daar tegen en alles bijelkaar maakte dat verblijf steeds weer aangenaam. Uiteraard begon destijds iedereen met een tent. Die werd later vervangen door een caravan en het verblijf werd steeds aangenamer. Vooral bij mooi weer was het een fantastisch verblijf.

Toch kwam op een bepaald moment een ‘kink’ in de kabel. Een projectontwikkelaar (?) vond het zijns inziens nodig het hele zaakje maar eens op de ‘schop’ te gaan gooien, want hij ‘rook’ winst! Hij had plannen om er een bungalowpark van te maken en iedereen kreeg een brief waarin stond vermeld, dat ze zo snel mogelijk hun boeltje bij elkaar moesten pakken om daarna zo snel mogelijk te verdwijnen. Er waren veel campinggasten die al meer dan 25 jaar op deze camping stonden en uiteraard niet wegwilden. Dat maakten zij dan ook duidelijk kenbaar. Maar ja… tegen het grote geld kun je niet opboksen en toch zeker niet tegen een projectontwikkelaar. Dat zijn sowieso al mensen zonder een greintje gevoel, dus inpakken en wegwezen. Een enkeling was bereid om tijdelijk te verhuizen, om daarna maar zo’n bungalow te kopen. Met de hoop dat alles daarna weer goed zou komen en verder kon gaan met een prettig verblijf, op deze dierbare plek met veel goede herinneringen.

Maar ze zijn bedrogen uitgekomen. Omdat ik nogal veel fiets heb ik ’n keer gezien, nadat de camping gesloten was en natuurlijk iedereen verdwenen, dat ze alles met grond gelijk hebben gemaakt. Daarna werd het gehele terrein bouwrijp gemaakt en is men begonnen met het plaatsen van tientallen bungalows. Het hele terrein was toen zo kaal als een luis. Alle bomen en struiken waren verdwenen. Een grootschalige natuurvernietiging vond ik het.

Tijdens het plaatsen van de bungalows heeft men gelukkig ook weer aan aanplant gedaan en deze is inmiddels weer flink aangegroeid. Toch liep het met de verkoop van deze bungalows niet storm en men besloot daarom ook om ze te verhuren. Ja… en toen kwamen die Polen en dergelijke naar Nederland, om hier te komen werken en die moesten natuurlijk ergens onderdak zien te vinden. Dat was echt een uitkomst voor de eigenaar van dit nieuwe bungalowpark Patersven. Hij bood zijn leegstaande bungalows aan, aan deze bevolkingsgroep. Want het zou hem tenslotte een ‘worst wezen’ wie er allemaal wonen, als hij zijn bungalows maar kon verhuren, terwijl hij ook zeker wel de wetenschap had, dat nou niet bepaald de meest vooraanstaande ‘Oostbloklanders’ zijn bungalows zouden gaan bewonen. Geld is tenslotte geld en verder geen geouwehoer!

Die mensen, die direct na de heropening van Patersven daar een bungalow hebben gekocht, worden nu geconfronteerd met deze zeer rumoerige bevolkingsgroep. Er gebeurt vanalles in dit park. Er zijn inmiddels al 2 personen onder zeer dubieuze omstandigheden om het leven gekomen en een maand of wat geleden werd er ook nog eens een café in de fik gestoken. De huidige bungalowbewoners willen uiteraard daar wel weg, want geen normaal mens wil nog in dit park wonen en de bezitters van deze bungalows kunnen deze ook niet verkopen, want ze zijn door deze omstandigheden bijna niks meer waard.

Gewoon blijven zitten, zult u misschien wel zeggen. Of verhuren aan Polen? (misschien wel een goed idee!). Nou…, ik heb ondertussen al meer dat zat gehoord, hoe het er daar aan toegaat en ik heb met deze bungaloweigenaren te doen. Kijk, een caravan kun je nog verslepen, maar een bungalow helaas niet. Degenen die verantwoordelijk zijn voor deze toestanden, zijn dat mijns inziens heel kwalijk te nemen. Het beste zou zijn dat al die Polen ergens anders zouden gaan wonen. Dan wordt het weer een ‘park’ waarvoor het ook bedoeld is!

Kees Wittenbols.

Augustus 2007

Home