Mijn leven,
Een leven vol met pijn.
Ik hoop niet dat het
altijd zo zal zijn.
Verdriet beheerst mijn
leven.
Wanneer wordt mij eens dat
geluk gegeven?
Relaties
waren één grote ellende.
Maar het was iets waar je
aan wende.
De hoop op een mooie
relatie blijft bestaan.
Daardoor heb ik altijd
door kunnen gaan.
Een leven waarin ik zo
vaak hebben moeten lijden.
Dat is iets wat ik graag
had willen vermijden.
Maar het heeft niet zo
mogen zijn.
Want ik ben behoorlijk
getekend door al die pijn.
Vertrouwen is iets wat ik
heb verloren.
Terwijl het iets is wat er
gewoon bij zou moeten horen.
Ik moet zoveel dingen
opnieuw leren.
Maar ik zal het altijd
toch blijven proberen.
Vrienden zag ik komen en
gaan.
En altijd bleef ik er weer
alleen voor staan.
Een mens met zo ’n mislukt
leven.
Die hoef je toch geen kans
te geven?
De mensen zijn hard en
gemeen.
En laten je om het minste
of geringste weer alleen.
Ik heb leren vechten om alleen
door te gaan.
Want ik laat me door
niemand uit het veld slaan.
Ik blijf zoeken naar
iemand die mij in mijn waarde laat.
Want ik weet heel zeker
dat er zo iemand toch bestaat.
Vroeg of laat is deze
nachtmerrie een keer voorbij.
En dan kan ik eindelijk
leven, vrij en blij.
Uit: Candlelight.