Openbare Werken Heemstede
Heemstede*
Mijn volgende werkplek - via Inter Techniek - werd
Openbare Werken Heemstede. Een flink eind iedere dag met de trein. Doch, ik had
een voordeel. Het was een rechtstreekse verbinding. Hij stopte wel zo’n
20 keer onderweg, maar ik zat in de trein toch meestal wat te lezen en mijn
puzzelboekje had ik ook altijd nog bij me en anders ging ik gewoon wat liggen ‘pitten.’
Openbare Werken Heemstede was daar nog een echt ouderwetse instelling, zoals je
die ook vroeger nog tegenkwam in bepaalde dorpen. Het was een groot oud
losstaand pand en bijna alle takken van de Gemeente waren hierin
vertegenwoordigd. Behalve Bouw- en Woningtoezicht. Deze afdeling was
ondergebracht in het Gemeentehuis aldaar. Ik werkte op een kamer waar ook nog
mensen werkten van de Plantsoenendienst. Over het algemeen waren het wat oudere
mannen, die toch al wel redelijk dicht tegen hun pensioen aanzaten. Ikzelf was
toen 28 jaar oud en was tevens de jongste.
Als ik ’s morgens op het station Heemstede
aankwam was ik er uiteraard nog niet. Ik moest nog naar de Cruquiusweg. Dat was
nog wel zo’n 2 kilometer daarvan verwijderd en helemaal aan het eind van
Heemstede. Ik kon natuurlijk wel een bus nemen, maar ging toch liever te voet.
Ik vond het altijd fijn wandelen door die Heemsteedse Dreef. Het werk wat ik
verrichtte was het tekenen van nieuwe rioolputten. Immers, ze waren toen in
Heemstede bezig met de reconstructie van de meeste straten daar in de buurt.
Alles lag toen overhoop. Ook met de Zandvoortse brug waren ze toen bezig,
alwaar ik nog de brugleuningen van heb ontworpen en uitgetekend en zowaar
hebben ze het nog zo uitgevoerd ook! Ook was er veel buitenwerk te verrichten
in de vorm van landmeetkundig werk. Ook heb ik me nog beziggehouden met een
nieuwe indeling van bepaalde kruispunten en naar eigen inzicht nieuwe situaties
daar voor ontworpen. Kortom, een geweldige tijd daar met veel verantwoording.
Een ‘kolfje naar mijn hand!’
Een constructeur daar aanwezig, had een soortement
van hoekspiegeltje uitgevonden en deze in een veelvoud laten vervaardigen voor
soortgelijke instanties. Een heel handig apparaatje waarmee je bochten in een
tracé op een heel praktische manier kon uitzetten. Hij had er zelf een
naam voor bedacht en ging heten: DE BEOGRAAF. Technische details zal ik u
verder besparen.
Omdat zowat alle straten waren opgebroken in
verband met het vernieuwen van de riolering, hadden veel bewoners daar uit de
buurt problemen met hun afvoer. Dagelijks ging dan ook de telefoon diverse
keren over. Deze telefoon stond op het bureau van een opzichter die zulk soort
klachten behandelde. Dat bureau stond naast mijn tekentafel. Vaak was deze
persoon niet aanwezig en dan moest ik de ‘honneurs’ waarnemen. De
klachten waren altijd van dezelfde aard: “Mijnheer mijn water stroomt
niet weg, of de wc zit verstopt.” De opzichter had mij geleerd te zeggen:
“probeert u eerst eens twee emmers water door de gootsteen of wc te
gooien. Als dat niet lukt belt u maar even terug.” Ongeveer de helft
belde later weer terug om te zeggen dat het niet hielp. Ik noteerde dan het
adres en zij vervolgens dat ik de opzichter wel langs zou sturen. 20 maal per
dag kwam dit toch wel voor. Nou, ik heb hier ongeveer 1 jaar gewerkt, dus
‘ken je nagaan’ hoeveel maal ik dat heb moeten zeggen. Maar geen
probleem. De werkomstandigheden waren daar heel gunstig.
In deze tijd dat ik hier werkte moesten ze een
gemeenteopzichter hebben in verband met de bouw van een kleine woonwijk daar in
de buurt. Ze vroegen toen aan mij of ik daar iets voor voelde. Maar dat vond ik
toch wel iets teveel van het goede. Ik was uitzendkracht en mijn voorkeur ging
toch wel uit naar tekenwerk. Dat heb ik toen afgeslagen. Maar dat was verder
geen probleem. Ze moesten toen een advertentie laten zetten ergens in de krant.
Ongeveer tegen de tijd dat het tekenwerk voor mij
was gedaan, kreeg ik toevallig een brief van Procon Nederland uit Rotterdam,
alwaar ik al eens had gewerkt, of ik daar weer - in vaste dienst - terug wilde
komen. Daar voelde ik eigen wel wat voor en tegen gunstige condities ben ik
daar op ingegaan. Toen begon mijn tweede termijn bij dat bedrijf. Daar heb ik
al uitvoerig over verteld.
Jammer genoeg kan ik nog maar 3 namen herinneren.
Dat waren: H.G. Peterse (directeur), de heer Sinke (hoofd van onze afdeling) en
de heer Walet (opzichter buitendienst). Allen zaten toen tegen hun
pensioengerechtigde leeftijd aan. Nog niet zo lang geleden informeerde ik nog
hoe het zat met Openbare Werken Heemstede. Maar kan niets meer hier over
vinden. De kans is heel groot dat dit onderdeel is opgeheven en alles nu vanuit
Haarlem wordt geregeld. Bovendien zag ik pas geleden nog een plattegrond van
Heemstede en zag dat het gehele gebied waar ik eens werkte totaal is veranderd.
Maar ja, wat wil je na bijna 35 jaar. De zoveelste oude werkplek die is
opgedoekt!
Kees Wittenbols.
Mei 2007
Ga naar: Procon
Nederland - termijn 2 - Rotterdam