Via Ingenieursbureau Zonneveld:
Schokbeton - Zwijndrecht
Tijdens mijn periode bij Ingenieursbureau J.
Zonneveld B.V. te Rotterdam - tussen 1990 en 1994 - alwaar ik via het
uitzendbureau Intertechniek werkte, werd ik tussendoor in opdracht van Bureau
Zonneveld voor ongeveer een half jaar geplaatst bij Schokbeton B.V. in
Zwijndrecht (niet te verwarren met de Schokindustrie). Bij Zonneveld werd de
constructie uitgetekend voor de bouw van een heel groot winkelcomplex in Londen.
Daar waren destijds veel constructeurs en tekenaars aan bezig. Schokbeton was
in die tijd de prefabspecialist bij uitstek en hun verzorgden al het prefab wat
er in dit complex voor zou komen. Nou, dat was nogal wat. Het was zelfs zowat
het enige werk waar Schokbeton op dat moment op draaide. De grootste
‘kluif’ voor Schokbeton waren de prefab gevelelementen. Toch zeker
wel zo’n 1000 stuks moesten op de fabriek daar ter plaatse vervaardigd
worden. Als deze wanden gestort waren werden deze op het terrein verzameld en
bij een voldoende aantal werden deze dan naar Londen verscheept, via het
haventje dat achter het bedrijf lag. Het waren vaak elementen die tussen de 5
en 10 ton wogen. Maar men moest uiterst voorzichtig zijn met transport, want er
waren er velen bij die al geheel waren afgewerkt, althans die zo konden worden
geplaatst daar op die bouw in Londen. Zodat, nadat ze geplaatst waren tevens
hun definitieve uiterlijk hadden. Beschadigingen of dergelijke konden hun dus
niet veroorloven. Doch kwam het regelmatig voor dat bepaalde elementen werden
afgekeurd door Engelse lieden, die regelmatig overkwamen, waarbij bijvoorbeeld
de kleur van deze elementen niet voldeed aan de gestelde eisen. Dat was dan
gelijk een flinke schadepost voor Schokbeton.
Enfin, ik werd daar voor zo’n half jaar
prefabtekenaar en dat was toch best wel fijn werk. Er moest zeer nauwkeurig
alles aangegeven worden op die tekeningen met betrekking tot de
instortvoorzieningen en dergelijke. Ook moesten er natuurlijk wapeningtekeningen
van worden gemaakt. Ik had ontzettend veel te doen daar en heb heel vaak moeten
overwerken. Maar dat werd gelukkig goed betaald. Vanuit het Station gezien zat
Schokbeton helemaal links en achteraan in Zwijndrecht en het was toch nog wel
zo’n half uur lopen. Er liep wel een bus, maar ongeveer 1 per uur, dus
dat schoot ook niet op. Alleen als ik had overgewerkt kiende ik het uit om deze
bus te halen, want in het donker door Zwijndrecht lopen voelde ik niet zoveel
voor.
Het tekenwerk werd nog geheel handmatig verricht,
hoewel er zeker al wel autocad bestond. Enkele collega’s werkte daar ter
plaatse al mee, maar dit voor een heel ander werk. Eigenlijk best wel jammer.
Prefabelementen uittekenen via een computer zou echt ideaal zijn geweest, maar
dat hoef ik u zeer waarschijnlijk niet uit te leggen. Toen kwam er hier ook een
moment dat het werk grotendeels gedaan was en ging ik weer terug naar Bureau
Zonneveld, alwaar ze mij op dat moment voor een ander werk goed konden
gebruiken. Ik weet nog goed te herinneren dat ik gelijk kon beginnen aan een
nieuwbouwcomplex in Breda nota bene. Men was met de voorbeiding bezig van
winkelcentrum Heksenwiel, alwaar ik toen samen met een collega de hele
fundering van heb uitgewerkt. Best wel een leuke ‘wetenschap’ als
ik daar in de buurt ben, dat ik ook een ‘steentje’ heb bijgedragen
aan dit toch wel aardige winkelcentrum.
Nadat ik bij Schokbeton weer was vertrokken hoorde
ik spoedig dat het niet al te best meer ging met het bedrijf. Ze moesten op
veel punten zeer snel gaan bezuinigen om nog het hoofd boven het water te
kunnen houden. Van horen zeggen, vernam ik dat die klus in Londen uiteindelijk
niet al te winstgevend was geweest. Daar was ik altijd al wel bang voor in die
tijd dat ik daar mee bezig was. Ik heb namelijk ontzettend veel afgekeurde
elementen op hun terrein zien liggen en die schadepost hebben hun bijna de das
omgedaan. Toch vond ik het persoonlijk een heel beste tijd daar, al was het
alleen maar vanwege de gemoedelijke werksfeer die daar aanwezig was. Ik kan
toch nog maar weinig collega’s herinneren uit deze tijd, maar ik zal mijn
best doen. Hier komen ze: Johan Schouten, Hollaar, Ben Los, Wittebol, Braun en
Peter Sibtsen. Wittebol was daar constructeur en een
‘bijna-naamgenoot’ en een heel ver familielid volgens onze
stamboomgegevens, Braun was al eens een collega van mij in 1963 bij de IGB
Breda en Peter Sibtsen was net zoals ik via Bureau Zonneveld aan Schokbeton
uitgeleend.
Kees Wittenbols.
Mei 2007
Ga naar: Ingenieursbureau
Corsmit - Rijswijk*