De
Waterlelie.
Ik heb de
witte waterlelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in het licht.
Rijzend
uit het donker-koelen vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust
zij peinzend op het watervlak
En wenst niet meer…
Naar:
Frederik van Eeden.