Ingenieursbureau Zonneveld
Rotterdam*
Toen ik in 1990 bij dit bedrijf ging werken had ik
daarvoor zo’n 10 jaar lang een heel ander beroep uitgeoefend. Ik was namelijk
zetter/werkvoorbereider op een drukkerij. Maar dit liep uiteindelijk faliekant
verkeerd af, waar ik het verder ook niet over zal hebben. Het is gewoon niet
interessant voor publicatie. Ik wilde per se mijn oude beroep als tekenaar weer
gaan oppakken. Maar, probeer op 46-jarige leeftijd weer eens aan de slag te
komen. Doch, ik had het geluk dat op dat moment vooruitgangen waren te
bespeuren in de Nederlandse economie. Dit hield ook gelijk in dat er weer
flinke bouwactiviteiten gingen plaatsvinden. Het was inmiddels 1990. Ik
informeerde bij een uitzendbureau, alwaar ik in het verleden al eens zo’n
3 jaar voor had gewerkt. In principe toonde ze wel belangstelling. Doch, ik had
het vak toch al wel zo’n 10 jaar niet meer uitgeoefend en hun vertelden
dat er in die bouwtechniek veel veranderd was. Toch dacht ik van: kijk eens:
beton is beton en beton zal altijd toch wel beton blijven en ook de
zwaartekracht op deze aarde is nog steeds dezelfde. Dus, waarom zou ik er dan
problemen mee kunnen hebben om de draad weer snel te kunnen oppakken. Toevallig
hadden hun een verzoek op tafel liggen voor het leveren van een betontekenaar.
Ik ben toen samen met die accountmanager naar dat bedrijf toegegaan voor een
sollicitatiegesprek. Ik wist natuurlijk van wanten, want in solliciteren had ik
toch wel ruime ervaring en wist natuurlijk precies waar ik me aan moest houden.
Enfin, ze wilden best wel met mij in zee gaan, ondanks ik er al jaren uit was.
Deze werkgever vertelde dat hij zo’n situatie al meer aan de hand had
gehad en dat was hem goed bevallen. Er werden onderling afspraken gemaakt voor
een toch wel vrij laag aanvangssalaris, maar ik dacht van dat komt snel wel
goed. Inderdaad, binnen een paar maanden zat ik op het gewenste niveau. Dus, de
zaak was opgelost en ik weer aan de slag in mijn oude vak.
Doch enkele dingen waren natuurlijk wel veranderd.
Alle maten op de tekeningen werden voortaan in millimeters aangegeven, terwijl
dat vroeger in centimeters was, maar dat was een kwestie van even wennen
natuurlijk. Dan nog uiteraard de computer. Die had net zijn intrede gedaan en
er waren er al die met een speciaal programma er tekeningen mee maakten. Dat
heette: Autocad. Maar het merendeel van de tekenaars tekenden nog gewoon op de
ouderwetse manier, met gebruikmaking van het tekenschot. Dus ik was toch wel
min of meer net op tijd om mijn ‘carrière’ te vervolgen. Het
bedrijf alwaar ik naar uitgezonden werd heette: Ingenieursbureau J. Zonneveld
B.V. en die zaten op het Brainpark te Rotterdam, nabij het metrostation
Kralingen. Het was een bureau waar toch zeker wel zo’n 50 mensen werkten.
Dat is best wel groot voor een ingenieursbureau en het bureau had ook een goede
naam in de Nederlands bouwwereld. Echt het enige nadeel wat hier aanwezig was,
was het feit dat er niet een enkele winkel in de buurt was. Dus, tussen de
middag was het slechts wandelen tussen al die andere grote kantoorgebouwen die
daar in de buurt stonden. Maar alles went natuurlijk. Ik heb daar totaal toch
wel zo’n 4 jaar gewerkt en had het uitstekend naar mijn zin. Doch, er
ontstond automatisch nog een probleem. Omdat de ontwikkeling van het
autocadgebeuren zich in een rap tempo voortgang vond, gingen steeds meer
tekenaars over tot dit systeem van tekenen. De vaste medewerkers werden hiertoe
intern opgeleid en ik als uitzendkracht kwam hier natuurlijk niet voor in
aanmerking. Ik moest andere middelen aanwenden om dit eigen te maken. Nou
hadden ze bij het uitzendbureau wel een soortement van opleiding, maar daar
werden enkel maar wat basisgegevens betreffende dit systeem gegeven, dus dat
schoot natuurlijk niet op. Uiteindelijk heb ik door zelfstudie de meeste
commando’s die voor autocad nodig waren eigengemaakt en toen maar
afwachten of ik er ooit gebruik van zou kunnen maken. In ieder geval in de tijd
bij dit bureau, was er geen sprake van.
Misschien was het wel beter geweest om daar
proberen in vaste dienst te komen, maar ik heb daar geen poging toe ondernomen.
Achteraf gezien was dit toch wel fout van mij, want ik heb later nog heel wat
afgezien. Maar dat vertel ik nog wel in een ander verhaal. In ieder geval heb
ik hier 4 goede jaren meegemaakt. Doch er kwam toch weer een tijd dat het weer
slecht ging in de bouwwereld en mijn contract werd toen opgezegd. Maar deze
jaren pakken ze niet meer van mij af. Mijn collega’s welke ik nog kan
herinneren zijn: naast de beide directeuren Jan van der Windt en Frans van der
Linde en uiteraard de heer Zonneveld (die in die tijd net met pensioen ging) de
volgende namen: Jan Sibtsen, Peter Sibtsen, Aad Bijl, Geoffry van Sprang, Bas Bastiaansen,
Tineke Offringa, Jacob van der Maas, Martin van Pelt, Onno Baks en Martin Durian. Nog veel meer namen liggen op mijn lippen, maar kan
er toch even niet opkomen. Ik denk dat ik een beetje problemen heb met mijn
korttermijngeheugen! Een tijdje later begon ik dan toch als autocadtekenaar bij
een ander bedrijf via het uitzendbureau en vanaf dat moment gingen de problemen
zich opstapelen. Dit leest u zeer binnenkort.
Kees Wittenbols.
Mei 2007
Ga naar: Via
Ingenieursbureau Zonneveld: Schokbeton - Zwijndrecht